သံစဥ္ေတြေပ်ာက္တဲ႔ည...

အဲဒီညက
မင္းႏႈတ္ခမ္းဖ်ားက
ေသေလာက္တဲ႔စကားေတြ
ေျဖေဖ်ာက္စရာမရိွေလာက္ေအာင္
ရင္ကိုတစဆီမႊန္းခဲ႔.....

အဲဒီညက
ေလလိႈင္းၾကားက
တုန္ခါႏႈန္းေလာက္ေတာ႔
အၾကိမ္တစ္ရာလံုးမကေတာင္
အငိုမ်က္လံုးမ်ားကို
အေသအခ်ာသံုးခဲ႔....

အဲဒီညက
ေသမင္းကလာေခၚရင္ေတာင္
ေျဖရွင္းကာေရွာင္မေနပဲ
အမွန္တကာခ်စ္ေၾကာင္းကို
သက္ေသေတြျပ
မ်က္ရည္ေတြခမေနေတာ႔
လက္တဖက္မွာ ဓားကိုကိုင္
အသက္သာဆံုးေစေတာ႔
ထပ္ကာမရံႈးခ်င္ေတာ႔
တသက္တာလံုးအတြက္
အျပတ္သာတံုးလိုုက္ေတာ႔မယ္
စဥ္းစားစဥ္အခိုက္
ခ်စ္သူရဲ႕အသံ
နား၀င္ပီယံစကား
အေသအခ်ာတားေတာ႔
အိမ္္မက္ကလန္႔ႏိုး
ေသမင္းအလစ္မွာ
ခ်က္ခ်င္းလစ္ခဲ႔ရတယ္
သံစဥ္ေတြေပ်ာက္တဲ႔ ...ညကေပါ႔...

ေနညိဳအလြမ္း

ေနညိဳလာရင္
အလြမ္းရိပ္တို႔
ရိုးတိုးရိပ္တိတ္
တိုးတဆိတ္ဆိတ္
ရင္အစံုကို
ခို၀င္ျပီးထိတ္ .....

ၾကိတ္မိွတ္ရင္ထဲ
ေဆြးလ်က္ေနျမဲ
ေ၀းခဲ႔ေန႔လည္း
ေတြးလို႔ေနဆဲ
ခ်စ္တဲ႔စိတ္လည္း
မေျပာင္းလဲပဲ .....

ေ၀ဒနာပူ
ရင္မွာထူလို႔
အၾကင္နာသူ
စဥ္လာကူဖို႔
ေနညိဳလာရင္
ေမွ်ာ္ကာေနလို႔
တေနရာဆီ
ခ်စ္သူထံသို႔ .....

အလြမ္း

လြမ္းရယ္မေျပ
လမ္းေထြေထြမွာ
အနမ္းေတြမဲ႔
ေတြ႔ရန္ခက္တဲ႔
အလွမ္းရယ္ကြာ
မိုင္ေထာင္ခ်ီမို႔
သံခ်ိဳေတးဆို
ခ်စ္ငွက္ပ်ိဳကို
မွန္းေမွ်ာ္တမ္းတ
လြမ္းနာက်တဲ႔
ထီးက်န္ငွက္အို
ဆႏၵထိုကို
ဘယ္သူျဖည္႔ဆီး ေပးႏိုင္မွာလဲ...

တေန႔

ခ်စ္သူ...
အလြမ္းေတြဖြဲ႔
အေတြးယွက္တဲ႔
စိတ္ကူးျမစ္မွာ
စာသားေတြေဖာင္ဖြဲ႔
ကဗ်ာေတြနဲ႔ေလွာ္ခတ္လို႔
ေမ်ာလြင္႔ေနခဲ႔မိတယ္...

ခ်စ္သူ...
ညဆိုလည္းလြမ္းတယ္
ခဏဆိုလည္းလြမ္းတယ္

သို႔ေပမယ္႔...
တေျမစီအေ၀းမွာ
အေနေတြမနီးခဲ႔လဲ
သစၥာေတြတိုင္တည္
ေမတၱာေတြမယိုင္ပါ
နားလည္မႈကိုအေျချပဳ
ဘ၀တူတူထုဆစ္ဖို႔
လြမ္းရက္ေတြကိုနင္း
အခ်စ္ေတြထပ္ရင္းကာ
ေက်ာ္ျဖတ္ၾကမယ္ေလ
ေတြ႔ဆံုၾကမယ္႔ ေန႔တေန႔ဆီသို႔....

ေလလိႈင္းဆီသို႔...

စူးရွရွမ်က္၀န္း
ေသးလ်တ႔ဲ သူ႔အျပံဳးက
ရင္ခြင္မွာအၾကည္ဆိုက္
ခိုက္လိုက္မိတာ...

ႏူးညံ့ညံ့ဆံႏြယ္
ေလယူရာတိမ္းေတာ႔
အမူအရာေတြအယိမ္းမွာ
အၾကင္နာေတြရင္မွာပိုက္
ခ်စ္လိုက္မိတာ...

ဒီလုိနဲ႔...
ခ်ိဳမ်မ်စကားသံ
ၾကားရဖန္မ်ားေတာ႔
တေန႔တနာရီေ၀းရင္ေတာင္
အလြမ္းကုေဋရွည္တယ္ထင္မို႔
အျမဲတေစ ၾကားခ်င္ျပန္ေတာ႔
လွမ္းလာခဲ႔မယ္ေလ
ခ်စ္သူရိွရာ ေလလိႈင္းဆီသို႔...

အေဖ

သားတို႔တီတာ
ငယ္စဥ္တည္းက
သားတို႔မီးတို႔
ဆူးမထိေအာင္
အစဥ္ပိုက္ေထြး
သားေခ်ာ႔ေတးျဖင္႔
အျမဲတေစ
အျပစ္မျမင္
အဖေမတၱာ
ကရုဏာျဖင္႔
ခ်စ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

အရြယ္ေရာက္ေသာ္
ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၌
အမ်ားတန္းတူ
အလိုသမွ်
မရိွရပဲ
အရာခပ္သိမ္း
ျပည္႔စံုျငိမ္းေအာင္
အပတ္တကုပ္
အလုပ္လုပ္၍
ရွာေဖြေကၽြးေမြး
လုပ္ေကၽြးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

ေခ်ာ႔ကာတခါ
ေခ်ာက္တလွည္႔ျဖင္႔
စကားမ်ားေထြ
အမုန္းယူ၍
ေျပာဆိုေသာ္လည္း
ရင္ထဲတြင္ေတာ႔
ၾကီးမားေမတၱာ
ေစတနာျဖင္႔
သားတို႔ေကာင္းက်ိဳး
အစဥ္တိုးေအာင္
လမ္းျပျပဳျပင္
ညႊန္ၾကားေပးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

ဖခင္က်င္႔၀တ္
မပ်က္ရေအာင္
ငယ္ကစ၍
ရြယ္ေရာက္ထိတိုင္
အရိပ္တၾကည္႔
စိတ္အသိႏွင္႔
ပူပန္ျခင္းငွာ
မေဖာ္ျပလည္း
ရင္ထဲတြင္ေတာ႔
သားတို႔က်န္းမာ
ခ်မ္းသာေစေၾကာင္း
ဆုေတာင္းေပးခဲ႔တဲ႔ ... အေဖ

အေဖ... အေဖ...အေဖ
ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ေတြ
နည္းခဲ႔ေသာ္လည္း
ေနာက္ကြယ္ကေန
သားတို႔မ်က္ရည္
မက်ရေအာင္
ပင္ပင္ပန္းပန္း
ရွာေဖြျဖည္႔ဆီး
ေပးဆပ္ရင္းနဲ႔
ဇရာေထာင္းသြားခဲ႔ရတဲ႔... အေဖရယ္

သား(သမီး)တို႔
ျပန္အလာကို
ေႏြးေထြးေနတဲ့
ရင္ခြင္တစံု
ေမတၱာဟုန္နဲ႔
အမိနည္းတူ
အျမဲကမ္းလင့္
ၾကိဳဆိုေနတဲ့
အေဖမ်ားဆီသို႔.........

(၂၁.၆.၂၀၀၉ တြင္က်ေရာက္ေသာ အေဖမ်ားေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင္႔)

ေဆာင္း

ႏွင္းပြင့္ေတြေၾကြ
အလင္းေ၀သည္႔
ေ၀လီေ၀လင္း
နံနက္ခင္းမွာ
သာယာၾကည္ႏူး
ေက်းငွက္ျမဴးသည္
တြန္က်ဴးဖန္သာ
သံစဥ္၀ါႏွင္႔
ၾကည္ျပာ၀င္းပ
ေကာင္းကင္လွထက္
ျဖဴစင္ရႊန္းလဲ႔
မင္းပံုရိပ္ကို
ေရးေရးထင္လာ
ျမင္ေယာင္မိသည္ ...

သို႔ေပမယ္႔...
ဟိုးတခ်ိန္က
ေဆာင္းပံုရိပ္ထဲ
အေၾကာင္းမကုန္တဲ႔
အတိတ္ေပမယ္႔
အေဟာင္းကုန္ရင္
အသစ္လာစျမဲမို႔
မေျပာင္းခ်င္ေပမယ္႔
တေဆာင္းေတာ႔
သစ္လာေတာ႔မွာပါလား...